paden in mijn tuin

Voor mij zijn paden in de moestuin logisch. Het is het eerste wat je leert te doen op je schooltuin en sindsdien weet ik niet beter om langs elk bed een looppad te hebben. Meer hierover in mijn posting “effectief bedden en paden maken

Er zijn ook mensen die geen bedden hebben maar velden waar pragmatische paadjes in ontstaan. Maar in mijn geval dus wel degelijk duidelijke paden die ik graag voorzie van een bodem. Dit is niet persé nodig. Een pad wordt vanzelf redelijk onderscheidend als deze regelmatig belopen wordt. Bovendien kun je deze onderhouden door te schoffelen zodat onkruid geen kans maakt. Maar vanwege de volgende voordelen heb ik gekozen voor een bodem:

  • het loopt prettiger. vooral als het nat en blubberig is op de tuin
  • voor bezoek zoals kinderen is het altijd duidelijk waar ze mogen lopen
  • er groeit minder of geen onkruid;
  • je creëert een plek krijgt waar je veilig je onkruid kan laten verdrogen;
  • je emmer of zitkrukje heeft een goede, stabiele ondergrond zonder weg te zakken of omvallen;
  • het ziet er mooi en strak uit.

Wat voor matriaal de bodem van een pad krijgt hangt af van een paar overwegingen. Voor mij waren dat vooral onderstaande opties.

Paden van houtsnippers

Mijn idee was om houtsnippers te gebruiken tussen de paden. Vergaan deze dan hark ik de compost hiervan aan het einde van het jaar mooi door de bedden heen en leg ik in de winter de paden opnieuw aan. De eerste paar paden had ik al eens eerder aangelegd: omspitten en houtsnippers er op. Maar het onkruid of zelfs plaggen er niet helemaal uit gehaald. Dan groeit het in no-time weer door je houtsnipperpad heen en kun je opnieuw beginnen. Uiteindelijk heb ik er een grondiger systeem in maar deze is tijdrovend. Ik doe dan ook twee paden per keer. (ik had er 13 te doen aangezien ik 12 bedden heb)

Ik trek eerst alles aan onkruid er met de hand uit en schoffel het na. Dan hark ik het recht en dan giet ik er met een emmer houtsnippers op. (ongeveer anderhalve emmer per meter). Daarna wat egaliseren en aanlopen. Loopt prettig zolang je maar schoenen aan hebt. Voor blote voeten niet geschikt!

Paden van betontegels

Wil je iets definitiefs en wat niet kan verschuiven, dan kom je al gauw uit op tegels van steen. Ze doorstaan de tand des tijds door weer en wind. Steen is een toonbeeld van duurzaamheid. Zelf heb ik al voor enkele mensen tegels versleept voor hun moestuin maar nooit voor mezelf. Je moet vervoer regelen, mankracht en natuurlijk de stenen zelf. Aangezien ik zelf de mankracht was maar niet de geholpen tuinier heb ik dus ook geen tegels. Bovendien kreeg ik serieuze overbelastingsproblemen in mijn knieën en handen. (triggerfinger in de ochtend etc.). Een prima oplossing dus voor definitieve plaatsing van paden en terras maar het vergt ook wel de nodige energie, en als je ze niet gratis kunt ophalen, geld. Je verkijkt je al gauw op hoeveel je nodig hebt: Voor een pad van 18 meter lang en twee tegels breed (tenslotte 60cm voor paden waar je met de kruiwagen over heen gaat en 30cm, ofwel 1 tegel, voor paadjes tussen je bedden) heb je (1800cm / 30cm) × 2 = 120 tegels nodig! Dat is meer dan een ton aan tegels. (één tegel is 9,5kg.) En voor 1 euro per tegel zit je dus op €120,00 voor één lullig paadje. Ik ben voor een andere oplossing gegaan waarbij ik niet afhankelijk ben van hulp e.d.

Paden van tapijt

Ik heb dus gekozen voor tapijt. De tussenpaden had ik afgelopen week in orde gemaakt met snippers maar wou ook iets voor het hoofdpad. Dit hoofdpad geeft toegang tot de tussenpaden en is iets breder zodat ik er met de kruiwagen doorheen kan komen. Bovendien is dit een pad met veel oppervlak en deze wil ik onderhoudsvrij. Voor dit doel nam ik de tip aan van Bob Flowerdew in zijn boek “Natuurlijk Tuinieren”. Hij adviseert om oud tapijt te gebruiken als looppaden. Dit idee sprak me aan. Immers: een lading stoeptegels weegt meer dan een doorsnee aanhanger mag dragen, terwijl tapijt in mijn fietskar mee kan. Verder waren de eerder genoemde houtsnipper ook niet meer een verstandige optie. Ik kon niet voor nog eens 18 meter (bij 50cm)  aan paden van houtsnippers aanslepen bij de plek waar ik het dusverre vandaan haalde. Bovendien kun je voor je kruiwagen een betere ondergrond voorstellen dan al die losse houtsnippers. Tapijt is ideaal: het legt makkelijk, dekt goed af tegen onkruid, vervoert makkelijk, is redelijk goedkoop, loopt en rijdt fijn en is op maat te knippen.

Maar waar haal je tapijt? Ik ben eens langs de kringloopwinkel geweest maar daar hadden ze op mijn vraag of ze “versleten of afgedankt hebben” natuurlijk geen bevredigend antwoord op. Gratis ophalen via internet zou al een behoorlijke zoektocht en portie geduld behoeven en grote kans dat je het zelf moet ophalen. Zonder auto met aanhanger wordt dit al gauw hetzelfde avontuur als tegels ophalen. Al snel borrelde er een ongeduld op en gaf ik toe aan een idee die al langer in mijn hoofd spookt. Ik koop grastapijt: die rollen groen tapijt met rubberachtige nopjes onderop. Een beetje prijzig maar als ik het in volume koop en in repen knip dan is het nog wel te doen. Zo gezegd, zo gedaan: Ik heb bij de Gamma een rol van 4m×2m gekocht voor ongeveer €25,00 en deze in repen van 50cm breed geknipt. Met 16 meter kwam ik nog twee meter tekort en kocht dus nog een rol van 2m×1m bij de Action om het laatste stukje te voorzien van tapijt met nog eens een overig stuk van twee meter de bocht om zodat ik met de kruiwagen een stuk voor de composthoop kan voorrijden.

Alles lijkt er op het moment op dat dit een goede oplossing is en het ziet er nog niet zo gek uit ook. Het enige nadeel wat ik voorzie is dat het tapijt snel vuil zal worden (wat overigens ook weer makkelijk laat uitkloppen) en dat de onderkant wat stukjes kan loslaten. Het lijkt me dat dit weinig kwaad kan maar toegegeven heb ik liever geen enkel stukje onnatuurlijk materiaal in de bodem. Voor nu neem ik dat voor lief en tijd zal leren hoe dit me bevalt.

 

2017-06-11T21:18:38+00:00 zondag 4 juni 2017|Alles, Voorzieningen|0 Comments

Leave A Comment